Маҳтобҳои шишагӣ одатан дараҷаи сахтии 6-7 доранд. Мончоқҳои шишагии инъикоскунандаи роҳ, ки дар мағозаи мо фурӯхта мешаванд, аз маводи баландсифат- сохта шудаанд, ки дорои заррачаҳои булӯри сафеди сферӣ буда, пойдору устувор мебошанд. Онҳо қобилияти фишурдани то 3300 дараҷа F ва муқовимати оташро то 800 дараҷа пешниҳод мекунанд, ки кори устуворро дар муҳитҳои гуногун таъмин мекунанд. Ин маҳтобҳои шишагӣ на танҳо сахтии мӯътадил доранд, балки инчунин моддаҳои кимиёвии хатарнок нестанд, ки онҳоро бехатар ва боэътимод мегардонанд.
